دخترم...

دخترم ...
دخترم شاخه گلی ست
شیرین تر از شهد گلی ست
مهربان ست ،صميمي وپاك.
پاك تر ز گل ِ نرگس من،
دخترم ،
" سارينا " ست
چوگل وانشده ،بس زيباست!
روشني ست،خورشيدست،
گرم چون حس نشاطِ دوست است
كودك ست!
كاش !!!
بماند،كودك!!!
دخترم،
عمر من ست ،به فدايش همه غمهاي دلم.
ميكشم برسر او دست نوازشگرخود،
تابداند!
نفس و عشق و دل و دین من ست.
مثل ِ باران خدا،زيبا،هست،
رحمتي ست براي دل ويران شده ام،
نازنيني ست
كه دوستش دارم.
دخترم برگ گل ست،نازك و با احساس،شبنم ِصبح ِدل انگيز زمستان ِمن ست.
دخترم آب روان ست،
كه صداي نفسش، "آرامش"
رفتنش " احساس"ست،
خنده اش " مرگ ِغم"ست
بوسه اش "كام "بهشت
گريه اش "اشك "و
صدايش "روح ِ"نياز،
نرگسش "عشق"و
تنش مايه ِ " فخر"و
نگاهش "آف" تاب ِ " من ست.
هرچه گويم همه را ميدانيد..!
دختران دل ِ ماهمه پاكند وگلند
كاش !ميشد!! همه!! امروز!! صداقت!! داشتيم!!
تاكه اين نوگل ِما بازبهاري باشد...

برگرفته شده از دفتر شعر سارینا
شاعر: خداویس دهقانی
واقعا که حرف دل من و بابا محمد رو زده...
این شعر رو روز تولدت روی دیوار نصب کرده بودیم...


دخترم...
